Comments on: Analiza elektrycznych obwodów liniowych metodą Tableau w środowisku MATLAB

By: cisq

cisq — Tue, 06 May 2008 11:31:20 +0000

dobra spoko..

a jak mam uwzglednic spzezenie mag w podobnym ukladzie?/

bo mam układ z 5-oma oczkami i dwa sa powiazane spzezeniem mag i nie wiem jak to opisac?

By: Paweł

Paweł — Wed, 16 Apr 2008 18:23:15 +0000

Bardzo fajna metoda ;) mam jednak pare pytan, a mianowicie, co w przypadku gdy ten sam prad jednoczesnie wplywa i wyplywa z wezla? wstawic 0 – oznaczyc ze nie jest powiazany w wezlem?
Jaka jest metodyka postepowania ze zrodlami sterowanymi? zrodla napieciowe sterowane takze oznaczamy 0, a pradowe sterowane 1 (macierz impedancyjna)?
“dla gałęzi z równaniami napięciowymi wstawia się -1, a dla gałęzi z równaniami prądowymi wartość kondunktancji” kiedy galaz jest z rownaniami napieciowymi a kiedy pradowymi? co w sytuacji gdy na tej samej galezi znajduja sie zarowno zrodla pradu jak i napiecia oraz elementy reaktancyjne?

By: Jakub Dorsz

Jakub Dorsz — Wed, 21 Nov 2007 12:38:44 +0000

myślę, że ta metoda jest lepsza dla bardziej skomplikowanych układów, niż ten pokazany we wpisie i jej zalety właśnie tam można dostrzec. a co do metody prądów oczkowych, to korzystanie z niej dla dużych schematów mogłoby być uciążliwe, w przeciwnieństwie do tableau :)

By: marek

marek — Tue, 20 Nov 2007 22:43:48 +0000

Ja mimo wszystko liczylbym to z oczkowych:
A=[35 5;5 35]
B=[10-20;5]
inv(A)*B
a dalej z gorki.

By: Paweł Rabinek

Paweł Rabinek — Fri, 29 Jun 2007 08:06:08 +0000

[...]Gdzie kolumny oznaczają kolejne prądy, a wiersze węzły. Jeżeli prąd wchodzi do węzła do macierzy dopisuje się -1, jeżeli wychodzi +1, jeżeli nie jest związany z węzłem 0.[...]

By: hashi

hashi — Fri, 29 Jun 2007 07:34:06 +0000

Kiedy wel jest wezlem niezaleznym?

By: Paweł Rabinek

Paweł Rabinek — Sat, 16 Jun 2007 13:49:47 +0000

Stosujemy wtedy metodę symboliczną jeśli dobrze pamiętam, czyli reaktancje pojemnościową i reaktancję indukcyjną.

By: tytus

tytus — Thu, 14 Jun 2007 22:07:29 +0000

ja mam pytanie…. a jak mamy w obwodzie nie tylko oporniki lecz także kondensatory i cewki to do macierzy M używamy wzorów na C i L tylko, czy jeszcze jakieś inny rzeczy trzeba zrobić??

By: Lehoo

Lehoo — Thu, 19 Apr 2007 11:21:46 +0000

Sensownie jest nie używać stalych wartosci w sterowaniu programem. Ja bym to tak zrobil:

clear all;
% Rozwiązanie układu za pomocą równania Tableau
% dane do obliczen
R1=10; R2=20; R3=5; R4=30;
E1=10; E2=5; J=1;
Nw=3;Ng=6;% Liczba wezlow i liczba galezi
% jesli prad wchodzi do wezla to -1
% jesli wychodzi z wezla to 1
% I1 I2 I3 I4 I5 I6
Af=[-1 1 0 0 0 -1; %wezel 1
1 0 1 -1 0 0; %wezel 2
0 -1 -1 0 -1 0]; %wezel 3

% Rezystancje
m = [R1 R2 R3 R4 0 1];
M = diag(m);

% Wspolczynniki
n = [-1 -1 -1 -1 -1 0];
N = diag(n);

% Wymuszenia
W = [E1; 0; 0; 0; E2; J];
C=[Af zeros(Nw,Nw); M N*Af’];
D=[zeros(Nw,1);W];
wynik=C\D;

I=wynik(1:Ng); % prady
Vw=wynik(Ng+1:Ng+Nw); % napiecia wezlowe
U=Af’*Vw;

W ten sposob nie trzeba interweniowac w tresc
czesci programu rozwiazujacego zadanie
a tylko tam, gdzie ustala sie dane.

Pozdrawiam :-)

By: xradar

xradar — Sun, 05 Nov 2006 19:14:51 +0000

Tworzenie macierzy C to jedna z podstawowych czynności w tej metodzie. Jak rozpiszesz sobie wszystkie elementy w tej macierzy, stwierdzisz ze w jej prawym-górnym rogu brakuje 9 elementów (kwadrat 3*3). W te puste miejsca po prostu wstawia się zera. Podobnie jest w linii: wynik = C \ [zeros(3,1);W];